Nasza misja

Nasz pomysł na nowoczesną edukację to małe szkoły nastawione na budowanie dobrego środowiska wzrostu dla młodych ludzi. Stawiamy na wychowanie, dobre relacje i edukację jako element poznawania rzeczywistości. Zarówno szkoła podstawowa jak i gimnazjum charakteryzują się bardzo szeroką ofertą edukacyjną oraz całą gamą zajęć pozalekcyjnych, umożliwiających uczniom harmonijny rozwój intelektualny, etyczny, emocjonalny, społeczny, religijny i fizyczny. Zadania dydaktyczne i wychowawcze realizujemy w oparciu o autorski program „EDUKACJA W DRODZE”.

Nasza misja

Edukacja w drodze

Edukacja w drodze

Wokół programu "Edukacja w drodze"

Etos drogi, jako wprowadzenie w dziedzictwo kultury występuje od najdawniejszych czasów.
U ludów pierwotnych edukacja oparta była o elementy wtajemniczenia w środowisko naturalne, gdzie młodzieniec przechodził kolejne etapy wtajemniczenia pod okiem mistrza w oderwaniu od rodziny.
Szkoła grecka to nic innego jak wędrówka filozofów i przygotowywanie młodzieży do życia publicznego. Obserwacja i umiejętność trafnego przewidywania na podstawie znajomości faktów i zachodzących między nimi związków przyczynowych zmierzała do wychowania światłych i mądrych obywateli, którzy umieliby kierować państwem i swoimi sprawami osobistymi. W zakres programu oprócz nauk społecznych włączano także literaturę, matematykę, astronomię, i muzykę.
Szkoła średniowieczna to nabywanie mistrzostwa w tzw. wędrówkach kształcących i krucjatach.
Odrodzenie przynosi nam wymianę myśli miedzy uniwersytetami Europy, a wyjazdy po wiedzę do innych krajów stają się praktyką wśród szlachty i dają początek edukacji w drodze na przestrzeni dziejów po dzień dzisiejszy.


Wędrówka w grupie daje możliwość wymiany myśli, podzielania przeżyć i reakcji, bycia z kimś, rozmowy, współuczestnictwa. Pozwala na realizację zadań wychowawczych, które są ‘’językiem’’ zwracania czyjejś uwagi na coś. Wspólne wędrowanie uczy:

•  jak odnaleźć się w świecie dorosłych, w ich kulturze, tradycji, młodości;
•  przeżycia swych możliwości;
•  odkrywania prawdy;
•  pokory wobec żywiołów;
•  jak wypełniać przestrzeń wolności;
•  jak dzielić się miłością;
•  jak należy wyposażać się na drogę.
•  co zrobić, by życie człowieka spełniło się w dobru, ubogacało innych;
•  w jaki sposób badać i opisywać świat;
•  co buduje ludzki porządek i ład;
•  jak budować wspólnotę;
•  jak współtworzyć, współdziałać, współżyć.

Potrzeba doświadczania świata realnego zamyka się we współczesnej szkole najczęściej w działaniach turystycznych w formie organizowanych wycieczek szkolnych i harcerstwa. W dużej mierze ma na to wpływ brak odpowiednich środków, które pozwoliłyby w znacznym stopniu wzbogacić ofertę edukacyjną.

Edukacja w drodze
Edukacja w drodze

Wyprawa, która zajmuje ważne miejsce w naszym programie należy do najwartościowszych form organizacyjnych nauczania i wychowania w edukacji wczesnoszkolnej. Dzięki niej uczniowie:

•  rozszerzają wiedzę o otaczającej je rzeczywistości przez dogłębne poznanie środowiska najbliższego otoczenia swojej "małej ojczyzny"
•  poznają historię regionu, jego przyszłość i teraźniejszość, liczne zabytki i pamiątki kultury narodowej,
•  mają możliwość spotkania interesujących ludzi, poznania ciekawych zawodów i wyrabiania pozytywnego stosunku do ich pracy,
•  wzbogacają swoje doświadczenia,
•  działają twórczo na rzecz regionu,
•  poznają liczne tradycje, zwyczaje i obrzędy związane z regionem,
•  rozwijają liczne zainteresowania i zamiłowania,
•  kształtują wrażliwość na piękno przyrody,
•  pielęgnują zasady ochrony środowiska, a tym samym kształtują postawy ekologiczne,
•  nawiązują więzi emocjonalne ze swoją "prywatną ojczyzną",
•  kształtują pozytywne cechy charakteru,
• przebywają na świeżym powietrzu i mają sposobność do aktywności fizycznej.


Jeżeli dzieci uczestniczą od małego w świadomym wyborze celu, to stają się świadomym odbiorcą kultury, wyostrza się ich uwaga oraz zdolność ukierunkowanego myślenia
(prof. Dr hab.Katarzyna Olbrycht)

Ekonomika edukacji w drodze opiera się w zasadzie na korzyści wynikającej z organizowania jednego intensywnego wyjazdu, zamiast kilku rozdrobnionych. Dotyczy to również działań ze strony nauczycieli integrujących różne dziedziny wiedzy, by podczas wędrówki wykorzystać do maksimum wszystko to, co daje spotkanie z miejscem, człowiekiem, czasem. Stronę finansową zabezpieczają rodzice indywidualnie, niekiedy sponsorzy pozyskani także najczęściej przez rodziców. Ponadto organizuje się imprezy; kiermasze, loterie fantowe i koncerty, z których dochód powiększa fundusz wyprawowy.
Żadne działanie innowacyjne nie byłoby możliwe bez wsparcia i zaufania rodziców. Rodzice muszą być stale przekonywani o celowości takich działań, muszą zobaczyć owoce w postaci konkretnych prac autorstwa dzieci; przewodniki, książeczki, mapy, dziennik podróżnika. Współuczestniczą w wieczorach wspomnień, wystawach i wernisażach a także często pomagają na etapie projektowania wyjazdów.

Preferowane w programie aktywne formy pracy to:

•  "zielone szkoły"
•  zajęcia w terenie (warsztaty);
•  burza mózgów;
•  praca w grupach;
•  podział zadań;
•  metoda projektów (grupa wybiera zadanie i od początku do końca wykonuje projekt);
•  kontakt z kulturą i sztuką;
•  dokonywanie wyboru "miejsc, relacji, zakresu działań"

Edukacja w drodze